Τηλέφωνο Επικοινωνίας: 210-8834329

«Η Κυψέλη κάποτε…»

Ο Χρήστος Σιάφκος γράφει στην Ελευθεροτυπία (6 Απριλίου 2013)

«Η Αδάμ αρχικά λύνει τις απορίες του αναγνώστη σχετικά με την προέλευση του ονόματος της συνοικίας: το πιθανότερο λόγω των μελισσιών που υπήρχαν στα Τουρκοβούνια. Καθαρίζει στη συνέχεια τους λογαριασμούς της με το γενικότερο πλαίσιο ηλεκτροδότησης-υδροδότησης των Αθηνών, για να μπει στην περιοχή που την ενδιαφέρει και της οποίας οι δρόμοι δεν είχαν στρωθεί ως το 1960 με άσφαλτο. Παράλληλα, δε, ήταν δεντροφυτευμένες η Καυκάσου με ακακίες, η Παξών με νεραντζιές, η Σπετσών με πασχαλιές, η δε Πατησίων, με τις νεοκλασικές μονοκατοικίες της, στολιζόταν από λεπτόφυλλα δέντρα πιπεριάς…

Η συνέχεια του βιβλίου αποτελεί ένα εκπληκτικό ρεπορτάζ σχετικά με εκατοντάδες οικογένειες της Κυψέλης, τους τρόπους και τις συνήθειές τους, τις κατοικίες τους. Το πασιφανές είναι πως η συνοικία κατοικούνταν κάποτε από αστούς και μεγαλοαστούς…Περιγράφεται όμως και η φτωχή Κυψέλη, όπου κάποιες οικογένειες ζούσαν σε αυλές με κοινό «μέρος», που αντί για πόρτα είχε μπερντέ, αλλά και το πώς οι νοικοκυρές έκαναν ουρές πριν από την υδροδότηση για να πάρουν νερό από τη βρύση στη γωνία Φαιδριάδος και Αιθέρος.

Λεπτομέρειες απίστευτες: πως οι ευέλπιδες έκαναν σκοποβολή στα Τουρκοβούνια και ύστερα οι τότε πιτσιρικάδες μάζευαν τους κάλυκες για να τους πουλήσουν, ή πως στην ίδια περιοχή ο Νίκος Νικογιάννης εξέτρεφε 300 πρόβατα και κατέβαινε κάθε πρωί με το μουλάρι να πουλήσει το γάλα. ..»

Διαβάστε ολόκληρο το δημοσίευμα εδώ:

«Κυψέλη»

Ο Γίαννης Ν. Μπασκόζος γράφει στην στήλη του στο ένθετο «Βιβλίο» στο «Βήμα» (Κυριακή 14/4/2013).

«…Νοσταλγία, θα μου πείτε. Όχι. Διαβάζω από το βιβλίο για να δω πως εξελίχθηκε η πόλη μου, τι είδους εκσυγχρονισμούς υπέστη ποιοι από αυτούς ήταν όντως χρήσιμοι και ποιοι λειτούργησαν καταστρεπτικά για αυτήν. Το βιβλίο αυτό, αν και έχει μία συγγραφέα εν τούτοις προήλθε από τη συμμετοχή πολλών συνεργασιών. Άλλοι έδωσαν ιστορίες, κάποιοι προσκόμισαν ντοκουμέντα άλλοι φωτογραφίες των δικών τους και κάποιοι παλαιότεροι έβαλαν τις αναμνήσεις τους…

Για την Κυψέλη όπου έζησαν ο Κουν, ο Κηλαηδόνης ο Ελύτης οι αδελφές Καλουτά, ο Λάμπρος Κωνσταντάρας, η Ρένα Βλαχοπούλου, ο Ιάννης Ξενάκης κ.α. μπορείς να πεις «δεν είμαι Κυψελιώτης δεν με ενδιαφέρει». Λάθος! Γιατί πρόκειται για ένα βιβλίο για την πόλη μας την Αθήνα. Και αν υποφέρει από κάτι η Αθήνα είναι η αμνησία των κατοίκων της, αδυναμία τους να αγαπήσουν τους δημόσιους χώρους της. Ίσως γιατί δεν τους γνωρίζουν. Ένας αρχιτέκτονας έλεγε πρόσφατα ότι αν θέλεις να λύσεις δημόσια προβλήματα πρέπει να φροντίσεις να αναπτύξεις στους ίδιους χώρους τη δημόσια ζωή. Μα για να βγεις έξω από το σπίτι σου πρέπει να αγαπάς την πόλη, κάτι στο οποίο βοηθά αυτό το βιβλίο.

Tags:

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *