Τηλέφωνο Επικοινωνίας: 210-8834329
Χωρίς κατηγορία
μπομπόκ ντοστογιέφσκι φιοντόρ λογοτεχνία βιβλίο

του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι

Τόση διαφθορά σ’ ένα τέτοιο μέρος, διαφθορά των ύστατων ελπίδων, διαφθορά των πλαδαρών πτωμάτων, που σαπίζουν χωρίς να λυπούνται ούτε τις τελευταίες αναλαμπές της συνείδησης! Τους δόθηκαν, τους χαρίστηκαν αυτές οι στιγμές, και… και το κυριότερο, το κυριότερο, σ’ ένα τέτοιο μέρος! Όχι, αυτό δεν μπορώ να το ανεχθώ… Θα πάω και στις άλλες κατηγορίες τάφων, παντού θα στήσω αφτί. Αυτό είναι, για να βγάλω νόημα, παντού θα πρέπει να στήσω αφτί, και όχι μόνο σ΄ ένα σημείο. Μακάρι να μου τύχει κάτι πιο παρήγορο. Σ’ αυτούς, όμως, θα ξαναπάω οπωσδήποτε. Υποσχέθηκαν να αφηγηθούν τις βιογραφίες τους, και διάφορες ιστορίες απ΄ τη ζωή τους. Φτου! Φτου! Εγώ όμως θα πάω, θα παω οπωσδήποτε, είναι ζήτημα συνείδησης και τιμής!

Στο βιβλίο περιέχεται και το αφήγημα «Η Εκατοχρονίτισσα» το οποίο είναι το τρίτο που δημοσιεύτηκε στο «Ημερολόγιο ενός συγγραφές» των Μάρτιο του 1876, και βασίζεται σε ένα πραγματικό περιστατικό που συνέβη στη σύζυγο του Ντοστογιέφσκι, Άννα Γκριγκορίεβνα.

 

 

Λεπτομέρειες

Μετάφραση: Κοραλία Μακρή
Σειρά: Κλασσική Λογοτεχνία
Σελίδες: 64
Διαστάσεις: 14×21
ISBN: 978-960-6819-60-5

 

 

Βιογραφικό

Ο Φιόντορ Μιχάηλοβιτς Ντοστογιέφσκι ήταν Ρώσος συγγραφέας, κορυφαία μορφή της παγκόσμιας λογοτεχνίας.Γεννήθηκε στις 11 Νοεμβρίου του 1821 στη Μόσχα. Ο πατέρας του, Μιχαήλ Αντρέγεβιτς, ήταν στρατιωτικός γιατρός, Το 1838 γίνεται δεκτός στη Στρατιωτική Ακαδημία Μηχανικών της Πετρούπολης, στην οποία έδωσε εξετάσεις διότι αυτό απαιτούσε ο πατέρας του, και χωρίζεται από τον αδελφό του. Ο Μιχαήλ Αντρέγεβιτς δολοφονείται το 1839 στο κτήμα της οικογένειας, στην επαρχία της Τούλα. Η δολοφονία του πατέρα Ντοστογέφσκι συνταράσσει τον Φιοντόρ. Υπηρέτησε στο στρατό για ένα μικρό χρονικό διάστημα αλλά τον εγκατέλειψε γρήγορα για να αφοσιωθεί στη λογοτεχνία. Μελέτησε την κοινωνία και τον κόσμο όχι θεωρητικά αλλά στην πράξη. Θέμα των έργων του, η ίδια η ζωή. Είδε από κοντά τις υποβαθμισμένες συνοικίες, γνώρισε τη φτώχεια, τον πόνο, την εξαθλίωση των ταπεινών ανθρώπων και στη συνέχεια μετέφερε τις εικόνες αυτές στα μυθιστορήματα του. Ασχολήθηκε με τον άνθρωπο και την κοινωνία και υπήρξε αγωνιστής και επαναστάτης. Εναντιώθηκε στην πολιτική του Τσάρου Νικολάου του Α΄. Αυτή του η στάση είχε αποτέλεσμα να κατηγορηθεί για συνωμοσία και να καταδικαστεί σε τετραετή φυλάκιση. Τα χρόνια του εγκλεισμού του στις φυλακές του Όμσκ υπέφερε τρομερά βασανιστήρια και εξευτελισμούς. Το 1857 νυμφεύεται τη Μαρία Ντμιτρίεβνα Ισάεβα, και το 1859, μαζί με τη σύζυγό του, λαμβάνουν την άδεια που τους επιτρέπει να εγκατασταθούν στην Ευρωπαϊκή Ρωσία. Το 1859 εκδίδει στην Πετρούπολη μαζί με τον αδελφό του δύο περιοδικά τα οποία ,όμως, δεν σημείωσαν επιτυχία με αποτέλεσμα ο Ντοστογιέφσκι να βρεθεί καταχρεωμένος. Ο μόνος τρόπος για να συγκεντρώσει χρήματα και να ξεπληρώσει τα χρέη του ήταν η συγγραφή. Άρχισε λοιπόν να γράφει συνέχεια και ακούραστα με αποτέλεσμα να καταφέρει να ζήσει τα τελευταία χρόνια της ζωής του σχετικά άνετα. Σ’ αυτό το διάστημα έγραψε τα καλύτερα του έργα: «Ο παίχτης», «Οι αδερφοί Καραμαζώφ», «Έγκλημα και Τιμωρία», «Ο Ηλίθιος», «Οι δαιμονισμένοι». Όταν κατάφερε πλέον να ανασάνει από το βάρος των χρεών ανέλαβε τη διεύθυνση του περιοδικού «Πολίτης» και λίγα χρόνια αργότερα εξέδωσε το δικό του περιοδικό, «Το Ημερολόγιο ενός συγγραφέα», που σε αντίθεση με τις προηγούμενες εκδοτικές εμπειρίες σημείωσε τεράστια επιτυχία. Στις 9 Φεβρουαρίου του 1881, ο Φιοντόρ Μιχαΐλοβιτς Ντοστογέφσκι υπέκυπτε σε αγνώστου αιτίας πνευμονική αιμορραγία. Ετάφη στο κοιμητήριο της μονής Αλεξάντερ Νιέφσκι, στην Πετρούπολη. Άλλα έργα του είναι τα μυθιστορήματα: «Ο φτωχόκοσμος», «Λευκές νύχτες», «Ταπεινωμένοι και καταφρονεμένοι», «Αναμνήσεις από το σπίτι των πεθαμένων», «Το υπόγειο». Υπήρξε μέλος της Ακαδημίας Επιστημών και η προσφορά του στην παγκόσμια λογοτεχνία είναι διεθνώς αναγνωρισμένη. Θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους μυθιστοριογράφους όλων των εποχών και τα έργα του έχουν μεταφραστεί σχεδόν σε όλες τις γλώσσες του κόσμου.